SZKLIWO PUSTYNI LIBIJSKIEJ

Waga: 36,7g; 184,5ct

Wymiary: 70mm x 52mm x 13mm

Szkło pustynne, szkliwo libijskie, szkliwo pustyni libijskiej, Szkło Edeowie w 1932 r. zostało znalezione na obszarze Pustyni Libijskiej o promieniu prawie 100 km

Właściwości:
-szkliwo krzemionkowe – odmiana lechatelierytu
-czasami tworzy znacznych rozmiarów (ok. 5-7 kg), przezroczyste lub przeświecające bryły z licznymi pęcherzykami gazów
-barwa: jasnożółta, jasnozielona, żółtozielona
-zawiera około 98% krzemionki (SiO2)
-gęstość: 2,21
-twardość: ok. 6 w skali Mohsa
-połysk: szklisty
-przełam: muszlowy

Znaczenie:
-ma znaczenie naukowe
-poszukiwane przez kolekcjonerów
-służy do wyrobu galanterii ozdobnej, drogiej biżuterii.

Pochodzenie geologiczne
Pochodzenie szkła pustynnego jest dla środowiska naukowego kwestią sporną. Długo podejrzewano pochodzenie czysto meteoryczne, jednak z czasem odkryto jego pochodzenie od metali meteorycznych, połączonych z kwarcem, który zeszklił się podczas uderzenia meteorytu w powierzchnię Ziemi. Temat wciąż ewoluuje, a część geologów nie łączy powstania szkła pustynnego ze stopieniem kwarcu podczas uderzenia, a dzięki promieniowaniu meteorytu, który wybuchł w atmosferze ziemskiej. W takim wypadku piasek mógł roztopić się i zeszklić podobnie, jak w efekcie wyeksponowania na promieniowanie podczas wybuchu bomby atomowej.Barwa szkła sugerowała by właśnie na stopiony piasek na Saharze.
Obok pirmamid jest to jedna z największych tajemnic starożytnego Egiptu. Szkło libijskie odkryto dopiero w 1932 roku przez Egipską Ekspedycj Mierniczą. Kawałki znajdującego się tam szkła, niektóre ważące ponad 26 kilogramów, są najczystszym naturalnym szkłem, jakie kiedykolwiek znaleziono - składają się w 98 procentach z krzemionki.